جواب : در عقد عمرى شرط اجرت وعوض ، معنى ندارد . بلكه عمرى از باب وقف
است كه ( تحبيس أصل است وتسبيل منفعت ) . وهر گاه خواهيم اين را مندرج در
مزارعه يا اجاره كنيم ( با وجودي كه خلاف صريح لفظ است ) آن نيز باطل است . به
جهت انكه تعيين مدت در اين هر دو شرط است ، ومدت عمر معمر مجهول است .
پس بنابر اين مالك مستحق اجرت المثل أيام تصرف است نه آنچه خود تعيين
كرده . وچون اذن تصرف از جانب مالك بيش از أيام معمر نشده مىتواند قبل از
انقضاى مدت حصاد ازاله زرع كند . ومى تواند كه اجرت بگيرد . وآن موقوف است
به رضاى مالك ، أو را اجبار به اجرت المثل نمىتوان كرد . وبهتر ان است كه
مطالبه بيش از اجرت المثل نكند وبگذارد كه زرع برسد .
جامع الشتات ( فارسي ) — صفحة 154
مساهمون: الميرزا القمي
ص١٥٤