ديگر ، به خاطرش آمد ونشست وطمأنينه را بجا آورد ، آيا بايد يك سجده ديگر بكند يا نه ؟
جواب : بلى ، بايد بكند .
211 - سؤال : مصلى آخر وقت يقين نمود كه بيش از چهار ركعت نماز نمىتواند
گزارد ، نماز عصر را مقدم داشت وبعد از فراغ از نماز ، مشخص شد كه آفتاب باقي است به
مقدار چهار ركعت يا سه ركعت .
جواب : ظاهر اين است كه هرگاه يك چهار ركعت بكند به قصد قربت ، كافى باشد ، به
اين معنى كه منظور أو ، اين باشد كه خداوندا ، اگر عدول جايز است آنچه أول كردم ، ظهر
باشد واينكه حالا مىكنم عصر باشد . واگر عدول ، جايز نيست ، آن كه كردم ، عصر باشد
واين قضاى ظهر باشد .
212 - سؤال : جورابى كه ساق أو كوتاه باشد وكسى فراموش كرده ودر حال نماز
نكنده ( 1 ) باشد ، آيا نماز أو صحيح مىباشد يا نه ؟ ومراد از كوتاه بودن ساق ، اين است كه ساق
را نپوشاند ، هر چند ساقش بلند باشد وبرگشته باشد ، يا آنكه من أصله ، ساق كوتاه باشد ؟
جواب : جواب از أولى اين است كه حكم به بطلان نمىكنم وجواب از ثانيه ، اينكه
ظاهرا أعم از هر دو است .
213 - سؤال : هرگاه نماز گزارنده در حال نشسته نداند كه از براي سجود نشسته ،
يا از براي اينكه مال نفيسى در پيش رويش گذارده وخوف دزديدن آن را دارد نشسته ، آيا
بايد آنچه أذكار واعمال مشكوكى است به عمل آورد يا سجود نمايد ؟
جواب : بلى افعال مشكوكه ما قبل كه محل آن نگذشته است بجا آورد . حتى ركوع هم
به جهت آن كه سقوط حكم شك وقتي است كه داخل فعل ديگر از افعال نماز شده باشد ودر
اينجا معلوم نيست .
214 - سؤال : هرگاه ظالمي عمارت مشهدي از مشاهد نمايد يا فرشى از أو در آن
هامش
1 : در مسئله شماره 172 فرمود : با كفش وهر چيزى كه پشت پا را بپوشاند وساق نداشته باشد ، نماز نكند .
در اينجا سؤال كننده بر أساس همان فتوى سؤال مىكند - البتة امروزه كسى در مورد جوراب چنين فتوائى
ندارد .