روايت شده است كه زنان بنى هاشم جمع مىشدند و اوصاف پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را متذكر مىشدند . فاطمه عليها السّلام به آنها مىفرمود : ذكر اوصاف او را رها كنيد ، ولى دعا كنيد . « 1 »
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « يا على ، من اصيب بمصيبة فليذكر بمصيبتة بى ، فإنها من اعظم المصائب ؛ اى على ، هركس دچار مصيبتى شد ، مصيبت مرگ مرا به ياد آورد ؛ چرا كه آن از بزرگترين مصيبتها است . »
امير المؤمنين عليه السّلام ، دربارهء اين مصيبت ، اين اشعار را فرموده است :
الموت لا والد يبقى و لا ولدا * هذا السبيل الى ان لا ترى أحدا
هذا النبىّ و لم يخلد لامته * لو خلّد اللّه خلقا قبله خلدا
للموت فينا سهام غير خاطئة * من فاته اليوم سهم لم يفته غدا
« مرگ ، نه پدرى باقى مىگذارد و نه فرزندى ، اين راهى است كه همه بايد بروند . مرگ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را براى امتش باقى نگذاشت ، اگر خداوند قبل از او كسى را زنده مىگذاشت ، بايد او را زنده مىگذاشت . ما در معرض تيرهاى مرگ هستيم كه به خطا نمىروند و اگر تيرى امروز به ما نخورد ، فردا به ما اصابت مىكند . » « 2 »
غسل دادن پيامبر
هنگامى كه امير مؤمنان عليه السّلام مىخواست پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را غسل دهد ، فضل بن عباس را خواست و چشمان او را بست و به او امر كرد كه آب بياورد .
سپس لباس آن حضرت را از يقه تا ناف پاره كرد و غسل داد و حنوط كرد و فضل آب مىريخت و كمك مىكرد . « 3 » ملائكه نيز كمك مىكردند و
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 3 ، ص 218 ، ح 6 .
( 2 ) . مناقب آل ابى طالب ، ج 1 ، ص 204 .
( 3 ) . الارشاد ، ج 1 ، ص 187 .