حكمت 476
راه كشور دارى
( سياسى ، نظامى ) و درود خدا بر او ، فرمود : چون زياد بن ابيه را به جاى عبد اللَّه بن عباس ، به فارس و شهرهاى پيرامون آن حكومت داد ، او را در دستور العمل طولانى از گرفتن ماليات تا به هنگام نهى فرمود ) عدالت را بگستران ، و از ستمكارى پرهيز كن ، كه ستم رعيّت را به آوارگى كشاند ، و بيدادگرى به مبارزه و شمشير مىانجامد .
حكمت 477
بزرگترين گناه
( اعتقادى ) و درود خدا بر او ، فرمود : سختترين گناهان ، گناهى است كه گناهكار آن را سبك شمارد .
حكمت 478
مسؤوليّت آگاهان
( علمى ، اعتقادى ) و درود خدا بر او ، فرمود : خدا از مردم نادان عهد نگرفت كه بياموزند ، تا آن كه از دانايان عهد گرفت كه آموزش دهند .
حكمت 479
بدترين دوست
( اخلاق اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : بدترين دوست آن كه براى او به رنج و زحمت افتى .
مىگويم : ( تكلّف و تكليف با مشكلات و به زحمت افتادن است ، پس دوستى كه انسان را دچار مشكلات مىكند مايهء شر است پس او از بدترين دوستان بشمار مىآيد ) .
حكمت 480
آفت دوستى
( اخلاق اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : وقتى مؤمن برادرش را به خشم آورد ، به يقين از او جدا شده است .
مىگويم : ( حشمه و احشمه ، يعنى او را به خشم آورد ، برخى گفتهاند ، يعنى او را شرمنده ساخت و احتشم به معناى فراهم آوردن چنين حالتى است كه زمينهء جدائى را پديد مىآورد ) .
( اين آخرين قسمت از سخنان برگزيدهء امام ، امير المؤمنين عليه السّلام است كه خداى را سپاس مىگويم تا مرا به اين گرد آورى سخنان پراكنده ، و نزديك ساختن آنها به يكديگر در يك مجموعه ، توفيق عنايت فرمود ، در آغاز كار ، برگهاى سفيد در هر فصل قرار داديم تا به كلام تازه ، يا تفسير جالبى كه رسيديم بر آن بيفزاييم ، تا سخن پوشيده آشكار شود ، و آنچه دست نايافتنى مىنمود به دست آيد . توفيق ما از خداست ، و بر او توكّل مىكنيم ، كه او ما را كفايت كننده و بهترين سرپرست است ، و جمع آورى سخنان امام عليه السّلام در ماه رجب سال 400 هجرى انجام پذيرفت درود ما بر سيّد و مولاى ما حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم خاتم پيامبران ، و هدايت كننده انسانها به بهترين راهها ، و بر اهل بيت پاك و ياران او باد كه ستارگان يقيناند ! )