تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 715

مساهمون:

ص٧١٥
از آن جايى كه مرگ او مىآيد !

حكمت 357

روش تسليت گفتن

( اخلاق اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : ( مردمى را در مرگ يكى از خويشاوندانشان چنين تسليت گفت ) مردن از شما آغاز نشده ، و به شما نيز پايان نخواهد يافت . اين دوست شما به سفر مىرفت ، اكنون پنداريد كه به يكى از سفرها ، رفته ، اگر او باز نگردد ، شما به سوى او خواهيد رفت .

حكمت 358

مسؤوليّت نعمت‌ها

( اخلاقى ، اقتصادى ) و درود خدا بر او ، فرمود : اى مردم ، بايد خدا شما را به هنگام نعمت همانند هنگامه كيفر ، ترسان بنگرد . زيرا كسى كه رفاه و گشايش را زمينهء گرفتار شدن خويش نداند ، پس خود را از حوادث ترسناك ايمن مىپندارد ، و آن كس كه تنگدستى را آزمايش الهى نداند پاداشى را كه اميدى به آن بود از دست خواهد داد .

حكمت 359

راه خودسازى

( اخلاقى ، تربيتى ) و درود خدا بر او ، فرمود : اى اسيران آرزوها ، بس كنيد ! زيرا صاحبان مقامات دنيا را تنها دندان حوادث روزگار به هراس افكند ، اى مردم كار تربيت خود را خود بر عهده گيريد ، و نفس را از عادت‌هايى كه به آن حرص دارد باز گردانيد .

حكمت 360

ضرورت پرهيز از بدگمانى

( اخلاق اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : شايسته نيست به سخنى كه از دهان كسى خارج شد ، گمان بد ببرى ، چرا كه براى آن برداشت نيكويى مىتوان داشت .

حكمت 361

روش خواستن از خدا

( عبادى ، معنوى ) و درود خدا بر او ، فرمود : هر گاه از خداى سبحان درخواستى دارى ، ابتدا بر پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم درود بفرست ، سپس حاجت خود را بخواه ، زيرا خدا بزرگوارتر از آن است كه از دو حاجت درخواست شده ، يكى را برآورد و ديگرى را باز دارد .

حكمت 362

ضرورت پرهيز از جدال و درگيرى

( اجتماعى ، اخلاقى ) و درود خدا بر او ، فرمود : هر كس كه از آبروى خود بيمناك است از جدال بپرهيزد .

حكمت 363

نشانهء بىخردى

( اخلاقى ) و درود خدا بر او ، فرمود : شتاب پيش از توانايى بر كار ، و سستى پس از به دست آوردن فرصت از بىخردى است .

حكمت 364

جايگاه پرسيدن

( علمى ) و درود خدا بر او ، فرمود : از آنچه پديد نيامده نپرس ، كه آنچه پديد آمده براى سرگرمى تو كافى است .

حكمت 365

ارزش‌هاى اخلاقى

( اخلاقى ، اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : انديشه ، آيينه‌اى شفّاف و عبرت از حوادث ، بيم دهنده‌اى خير انديش است ، و تو را در ادب كردن نفس همان بس كه از آنچه انجام دادنش را براى ديگران نمىپسندى بپرهيزى .

حكمت 366

هماهنگى علم و عمل

( عملى ، اخلاقى ) و درود خدا بر او ، فرمود : علم و عمل پيوندى نزديك دارند .