« از شديدترين چيزهايى كه خداوند فرض كرده است ، زياد ياد خدا كردن است . »
سپس فرمود :
« مقصودم ( سبحان اللَّه والحمد للَّهولا إله إلّااللَّه و اللَّه اكبر ) نيست ، اگرچه اين كلمات از ذكر و ياد خداست ، لكن مقصود به ياد خدا بودن هنگام روبرو شدن با آنچه حلال و حرام كرده است ، اگر طاعت باشد به آن عمل نمايد و اگر معصيت باشد آن را ترك گويد . »
7 - امام جعفر صادق عليه السلام از پدرش ، از جدّش ، از على عليه السلام روايت مىكند كه رسول خدا فرمود :
« يقول اللَّه تبارك و تعالى لابن آدم : إن نازعك بصرك إلى بعض ما حرّمتُ عليك فقد أعنتك عليه بطبقين فاطبق ولا تنظر ، وإن نازعك لسانك إلى بعض ما حرّمت عليك فقد أعنتك عليه بطبقين فاطبق فلا تتكلّم ، وإن نازعك فرجك إلى بعض ما حرّمت عليك فقد أعنتك عليه بطبقين فاطبق ولا تأت حراماً » « 1 » .
« خداوند متعال مىفرمايد : اى فرزند آدم اگر چشمت تو را به سوى برخى از آنچه بر تو حرام كردهام سوق دهد ، هر آينه تو را بر آن به دو پرده يارى دادهام ، پس آن دورا بهم ببند و نگاه نكن ، و اگر زبانت تو را به سوى برخى از آنچه بر تو حرام كردهام سوق دهد ، هر آينه تو را يارى كردهام به دو لب ، پس آن دورا بهم ببند و سخن نگو ، و اگر شرمگاهت تو را به سوى برخى از آنچه بر تو حرام كردهام سوق دهد ، پس تو را بر او يارى كردهام به دو پوشش پس بهم ببند و حرام انجام نده . »
8 - امام صادق عليه السلام از پدرانش روايت كرده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در وصيّت خود به حضرت على فرمود :
« يا عليّ ، ثلاث لا تطيقها هذه الامّة : المواساة للأخ في ماله ، وانصاف الناس من
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 23 ، ص 201 ، حديث 6 .