پاك و تميز شود زيرا او فرشتگان را ملاقات مىكند و با اهل آخرت تماس مىگيرد پس وقتى كه نزد خدا وارد مىشود و با اهل طهارت و افراد پاك ديدار و ملاقات مىكند ، مستحب است كه پاك و پاكيزه باشد و در حالت پاكى توجه به خداوند پيدا كند تا براى او شفاعت شود . دوم - اينكه از ميت منى خارج مىشود ، منى اى كه از آن آفريده شده است پس ميّت جنب است و غسل او براى جنابت است . »
3 - يونس از ائمه عليهم السلام نقل كرده است :
« وقتى خواستى ميت را غسل بدهى پس او را در محل غسل ، رو به قبله قرار بده ، اگر پيراهن بر تن او است دستش را از آن بيرون كن و پيراهن را جمع كن و روى عورت او تا بالاى زانو بگذار و اگر پيراهن ندارد پارچهاى روى عورتش بينداز و بعد سدر را داخل طشت آب بريز و با دست به هم بزن تا كف كند . سپس كف را در ظرفى جدا كن و بقيه را هم در ظرف آب بريز ، بعد هر دو دست ميت را تا ميانهء ساعد بشوى همانطور كه انسان از جنابت دستش را مىشويد . سپس عورت ميت را بشوى و پاك كن ، و بعد سر او را با كف سدر بشوى و كوشش كن كه آب داخل بينى و گوش او نشود . سپس او را به پهلوى چپ بخوابان و از ميانهء سر تا كف پاها سه بار آب بريز و بدنش را با ملايمت بمال . همچنين پشت و شكمش را ، بعد به پهلوى راست بخوابان و همان عمل را تكرار نما . سپس آن آب را از ظرف خالى كن و ظرف را با آب خالص بشوى و دستانت را نيز تا آرنج بشوى و بعد در ظرف آب بريز و چند دانهء كافور نيز بريز و مانند بار اول عمل كن .
در ابتدا دستان و بعد عورتش را بشوى و بر شكمش با ملايمت دست
آداب بيمارى و احكام وفات (فارسى) — صفحة 70
مساهمون: دانش
ص٧٠