تفصيل احكام :
1 - شهيدى كه در راه خدا كشته مىشود ، غسل ندارد ، بلكه در لباسش كفن مىشود و سپس بر او نماز خوانده شده و به خاك سپرده مىشود و تنها در صورتى كه لباس از تن او بيرون آورده شده باشد ، كفن مىشود . جامهء شهيد از بدنش بيرون آورده نمىشود مگر كلاه ، كفش و كمربند در صورتى كه از چرم باشند .
2 - از شرايط سقوط غسل از شهيد اين است كه در ميدان جنگ به شهادت رسيده باشد ، اما اگر مسلمانان ، پيكر او را وقتى تحويل گرفته باشند كه رمق حيات داشته و بعد جان داده است ، غسل از او ساقط نمىشود و حكم ديگران را دارد .
3 - كسى كه با اجراى حدّ يا قصاص كشته مىشود ، قبل از آن به او دستور داده مىشود كه غسل و كفن و حنوط انجام دهد و زمانى كه كشته شد ، بر او نماز خوانده مىشود و سپس دفن مىگردد .
4 - كسى كه جنازه شهيد يا كسى را كه غسل بر او قبل از كشته شدنش واجب است ، مس كند يعنى جايى از بدنش با جايى از بدن او تماس پيدا كند ، غسل مس ميت بر او واجب نيست .
5 - قسمتى از بدن ميّت ، اگر قلب جزء آن باشد ، مانند ميت حساب مىشود و غسل و كفن و نماز دارد و بعد هم به خاك سپرده مىشود و از كفن ، پيراهن و سرتاسرى كفايت مىكند و احتياط اين است كه لنگ هم اضافه شود .
آداب بيمارى و احكام وفات (فارسى) — صفحة 67
مساهمون: دانش
ص٦٧