تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 53

مساهمون:

ص٥٣
- امام على ( عليه السلام ) : كسى كه پيش از در رسيدن وقت نماز ، آماده نشود ، آن را بزرگ نشمرده است . - زراره : به امام باقر ( عليه السلام ) عرض كردم : خداوند نيكويت بدارد ، كدام يك از آغاز ، ميان يا پايان وقت هر نماز ، برتر است ؟ فرمود : آغاز آن . همانا پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) فرمود : خداوند عز وجل از كارهاى نيك ، آنچه ر انجام گيرد ، دوست مى دارد . - امام باقر ( عليه السلام ) : بدان كه أول وقت هميشه برتر است . پس هر اندازه مى توانى در كار نيك شتاب كن . - نمازى كه در أول وقت بالا برود ، سپيد ونوراني به سوى صاحبش باز مى گردد ومى گويد : مرا حفظ كردى ، خدا تو را حفظ كند . وهنگامى كه در غير وقتش وبدون حدودش بالا برود ، سياه وتاريك به سوى صاحبش باز مى گردد ومى گويد : مرا تباه كردى ، خدا تو را تباه كند . - امام صادق ( عليه السلام ) : فضيلت أول وقت بر آخر آن براي انسان ، بهتر از فرزند ودارايى اوست . - هر نماز دو وقت دارد كه از اين دو ، أول وقت برتر است وروا نيست كسى بدون دليل در آخر وقت نماز بخواند ، مگر به سبب عذرى . - هنگامى كه وقت نماز در مى رسد ، درهاى آسمان براي بالا رفتن اعمال ، گشوده مى شود . پس دوست ندارم عملي زودتر از عمل من بالا برود ونام كسى پيش از من در صحيفة ( دفتر اعمال ) نوشته شود . - امام كاظم ( عليه السلام ) : هنگامى كه نمازهاى واجب در أول وقت وبا رعايت حدودشان ، بر پا داشته مى شوند ، از شاخه بريده شده درخت آس ( مورد ) با همه عطر وبو وتازگيش ، خوشبوترند . پس بر [ نماز ] أول وقت مداومت ورزيد . - امام رضا ( عليه السلام ) : اى فلانى ، هنگامى كه وقت در رسيد ، نماز را [ فورى ] بخوان ، كه نمى دانى چه پيش مى آيد .