تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 40

مساهمون:

ص٤٠
عهدي است ، تا آنگاه كه با شناختش از حق نماز ، آن را در وقتش برپا دارد يا بر كارهاى ديگر مقدم كند . پس اگر آن را از روى سبك شمردن حقش فرو گذارد وكارهاى ديگر را بر آن مقدم بدارد ، خداوند از اين عهد برائت مى جويد . سپس سرنوشتش با خداست ، يا أو را عذاب مى كند ويا مىآمرزد . - ما روزگارى نگهبان شتران بوديم واكنون نگهبان خورشيد گشته أيم . - بندگان برگزيده خداوند ، كساني هستند كه خورشيد وماه وستاره ها وسايه ها را براي ذكر خداوند ، نگاهبانى مى كنند . - امام على ( عليه السلام ) : پيروان ما ، نگهبانان خورشيد وماه وستارگانند . - در وصيتش هنگام وفاتش به امام حسن ( عليه السلام ) فرمود : پسركم ، تو را به نماز در وقتش سفارش مى كنم . - بر [ خواندن ] نمازهاى پنجگانه در وقتشان مواظبت كنيد ، كه نزد خداوند جل وعز ، جايگاهى ويژه دارد . - در نامه اش به محمد بن أبي بكر فرمود : نماز را در وقت مقررش بخوان وبراي آسوده شدن ، آن را جلو وبه جهت اشتغال به كارى ، آن را به تأخير مينداز وبدان كه همه كارهايت تابع نمازت مى باشد . - امام سجاد ( عليه السلام ) - در دعايش هنگام فرا رسيدن ماه مبارك رمضان - : خدايا ، بر محمد وخاندانش درود فرست وما را در اين ماه به أوقات نمازهاى پنجگانه آگاه كن ، به اجزاء وشروطش كه معين كرده اى وبه واجباتش كه مقرر داشته اى ووظيفة هايى كه واجب ساخته اى ووقتهايش كه محدود نموده اى . - هر كس به وقتهاى نماز اهميت دهد ، از خوشيهاى دنيا ، بهره كامل نمى گيرد .