نمازى است كه در روز خوانده مى شود : نماز صبح ونماز عصر .
- امام على ( عليه السلام ) در نامه اش به محمد بن أبي بكر : شخصي وقتهاى نماز را از
پيامبر خدا پرسيد . پيامبر پاسخ داد : " جبرييل نزد من آمد ووقت نماز
ظهر ( زوال خورشيد ) را به من نشان داد . پس آفتاب بر ابروى راستش بود
ووقت [ نماز ] عصر را نشان داد . پس سايه هر چيز به اندازه خودش بود .
ونماز مغرب را هنگام غروب خورشيد خواند . سپس هنگامى كه شفق
ناپديد شد ، نماز عشاء را گزارد ونماز صبح را در تاريكى پايان شب ، در
حالي كه هنوز ستاره ها فراوان بودند ، خواند ، پس در اين وقتها نماز
بخوان وپيوسته با سنت شناخته شده ودر راهى روشن باش .
- امام صادق ( عليه السلام ) : هنگام [ نماز ] صبح ، از دميدن سپيده است تا اينكه صبح ،
بيشتر آسمان را فرا بگيرد وسزاوار نيست عمدا از اين وقت به تأخير
انداخت ، ولى آن وقتي است ، براي كسى كه سرگرم شده يا فراموش كرده
ويا خواب مانده است .
- هنگامى كه خورشيد فرود مى آيد ، وقت ( نماز ) ظهر رسيده است تا اينكه به
اندازه خواندن چهار ركعت نماز بگذرد . پس از آن ، وقت مشترك نماز
ظهر وعصر است تا به اندازه خواندن چهار ركعت نماز از خورشيد بماند
كه در اين هنگام ، وقت نماز ظهر پايان مى پذيرد ووقت نماز عصر باقي
مى ماند تا خورشيد ناپديد شود .
الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 37
مساهمون: محمد الريشهري
ص٣٧