تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 137

مساهمون:

ص١٣٧
چيزى از بندگانم به ستم نزد آن ها باشد كه پيوسته أو را در طول ايستادن به نماز در پيشگاهم ، لعنت مى كنم تا آنگاه كه آنچه را به ستم گرفته باز گرداند . - هر كس جامه اى به ده دينار بخرد ويك درهمش حرام باشد ، خداوند تا هنگامى كه در بر اوست ، نمازش را نمى پذيرد . - امام على ( عليه السلام ) : بنگر در چه نماز مى خوانى وبر چه نماز مى گزارى ، اگر از راه وطريقه حلالش نباشد ، پذيرشى نيست . - پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) : خداوند عز وجل نماز كسى را كه زكات نپردازد نمى پذيرد تا آنگاه كه ميان هر دو جمع كند ، كه خداوند عز وجل آن دو را جمع كرده است ، پس ميان آن دو جدايى ميندازيد . - امام باقر ( عليه السلام ) : همانا خداوند عز وجل ، نماز را با زكات همراه كرده وگفته : " نماز بر پاداريد وزكات بپردازيد " ( 1 ) . پس هر كس نماز برپا دارد وزكات ندهد ، نماز را هم بر پا نكرده است . - امام صادق ( عليه السلام ) : كسى كه به پدر ومادرش كينه توزانه بنگرد ، حتى اگر بر أو ستمكار باشند ، خداوند نمازى را از أو نمى پذيرد . - هر زنى كه خود را براي غير شوهرش خوشبو كند ، نمازش پذيرفته نمى شود تا آنگاه كه از آن بوى خوش غسل كند همچون غسل جنابت . - در آنچه خداوند متعال به داود وحى كرد : بسا كه بنده نماز مى گزارد وآن را به صورتش مى زنم واز شنيدن صدايش ، خوددارى مى كنم . اى داود ، آيا مى دانى آن چه كسى است ؟ آن كسى است كه با چشم ناپاك به حرم مؤمنان ، فراوان مىنگرد ونيز كسى كه با خود گفته است اگر حاكم مى شد به خاطر آن وبه ستم گردن مى زد .
هامش
( 1 ) در هفت جاى ديگر قرآن كريم نيز اين همراهى به چشم مى خورد .