تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 131

مساهمون:

ص١٣١
اين است : خدايا همانا تو مرا از آن - يعنى از زمين - آفريدى و ( معناى ) سربرداشتن : وما را از آن خارج كردى و ( معناى ) سجده دوم : وبه آن باز مى گردانى و ( معناى ) سربرداشتن از سجده دوم : وبار ديگر ما را از آن خارج مى كنى . آن مرد گفت : ( معناى ) بلند كردن پاى راست وافكندن [ بر ] پاى چپ در تشهد چيست ؟ فرمود : حقيقتش اين است : خدايا ، باطل را بميران وحق را بر پادار ( 1 ) . - امام على ( عليه السلام ) - در معناى گفته امام جماعت : السلام عليكم - فرمود : همانا امام ، گفته خدا را تفسير مى كند ودر ترجمه آن به جماعت نمازگزار مى گويد ( اين نماز ) امانى براي شما از عذاب خدا در روز قيامت ، است . - جابر بن عبد الله انصارى : با مولايمان أمير مؤمنان ( عليه السلام ) بودم كه مردى را ديد به نماز ايستاده است . پس به أو فرمود : اى مرد ، آيا حقيقت نماز را مى دانى ؟ عرض كرد : اى مولاي من ، آيا نماز حقيقتي غير از عبادت دارد ؟ پس فرمود : آرى . سوگند به كسى كه محمد را به نبوت برانگيخت هيچ پيامبرى را به كارى از كارها بر نيانگيخته ، جز اينكه متشابه وتأويل وتنزيل دارد وهمه اين ها بر عبادت ، دلالت مى كنند . پس آن مرد عرض كرد : اى مولاي من مرا از آن آگاه كن . حضرت فرمود : حقيقت ( هفت ) تكبير آغازين تو كه با آن كارهايى را بر خود حرام مى كنى اين است : هنگامى كه الله أكبر نخست را مى گويى ، در دلت بگذرانى : خدا بزرگتر از آن است كه به برخاستن ونشستن توصيف شود . ودر تكبير دوم ، به حركت وسكون ودر سوم ، به جسم بودن يا تشبيه به چيزى كردن يا با چيزى مقايسه كردن توصيف شود ودر تكبير چهارم در دلت مى گذرانى : ( خدا بزرگتر از آن است ) كه حالتهاى گوناگون بر أو عارض شود يا بيماريها أو را بيازارد ودر تكبير
هامش
( 1 ) در " الفقيه " حديث از " معناى بلند كردن پاى راست . . . " آغاز مى گردد .