فصل سى ويكم
حقيقت نماز
- أحمد بن عبد الله : أمير مؤمنان هنگام عبور از صحن " بيت الله الحرام " ،
نگاهش به مردى افتاد كه نيكو نماز مى خواند . پس فرمود : اى مرد ،
حقيقت نمازت را مى شناسى ؟ مرد گفت : اى پسر عموى بهترين آفريده
خدا ، آيا نماز حقيقتي جز عبوديت دارد ؟ على ( عليه السلام ) فرمود : بدان اى مرد ،
همانا خداوند تبارك وتعالى پيامبرش را به كارى از كارها بر نيانگيخته
جز اينكه متشابه وتأويل وتنزيل دارد وهمه اين ها بر أساس عبوديت
است . پس هر كس حقيقت نماز را نشناسد ، همه نمازهايش ، ناقص
وناتمام است .
- شيخ صدوق : مردى از أمير مؤمنان پرسيد : اى پسر عموى بهترين آفريده
خداوند متعال ، معناى بالا بردن دستها در تكبير نخست چيست ؟ فرمود :
معنايش اين است : خدا بزرگتر ، يكتا وبي همتاست ، مانند ندارد ، با
دست لمس نمى شود وحواس پنجگانه ، أو را در نمى يابد .
- أحمد بن علي راهب : مردى به أمير مؤمنان عرض كرد : اى پسر عموى
بهترين آفريده خدا ، معنى سجده نخست ، چيست ؟ فرمود : حقيقتش
الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 130
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٣٠