اول را مقدم داشت ، دوّمى مستحب است ، اما اگر عبارت دوم را مقدم داشت ، به همان اكتفا كند ونيازى به عبارت اوّل ندارد ، ولى احوط اين است كه در هر حال ، عبارت دوم را نيز بگويد زيرا احتمال مىرود كه با عبارت اول باهم يك واجب را تشكيل دهد .
4 - اما جملهء السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ از عبارات سلام نيست بلكه از توابع تشهد مىباشد و مستحب است نه واجب .
5 - واجب است سلام باعربى صحيح و كلمات و حروف آن به دنبال هم اداشود .
6 - اگر سلام را فراموش كند و بعضى از مبطلات نماز از وى صادر شود ، چند حالت پيدا مىكند :
الف - اگر هنگامى متوجه شود كه صورت نماز هنوز باقى است ، بنابر احوط سلام را قضا كند ودوسجدهء سهو بجاآورد . البته اين در صورتى است كه كارى كرده باشد كه تنها عمدى آن ، نماز را باطل مىكند نه سهوى آن ، مانند سخن گفتن .
ب - اما اگر كارى كرده باشد كه عمدى و سهوى آن ، نماز را باطل مىكند مثل حدث پس بنابر احوط بايد نماز را اعاده نمايد .
ج - اما اگر صورت نماز به هم خورده باشد مثل اينكه به گمان اينكه نماز تمام شده ، از جايش برخيزد ، چيزى براو نيست مگر دوسجدهء سهو بخاطر ترك سلام و بنابر احتياط مستحب نماز را اعاده نمايد .
احكام نماز (فارسى) — صفحة 171
مساهمون: دانش
ص١٧١