تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام نماز (فارسى) — صفحة 139

مساهمون:

ص١٣٩
او در سجده است پس اگر بتواند بايد پيشانى را بر چيزى بگذارد كه سجده برآن صحيح است ، و گرنه در صورت وسيع بودن وقت ، نماز را تمام كند سپس آن را اعاده نمايد و اگر وقت تنگ است ، برهرچه امكان دارد سجده نمايد و نمازش صحيح است . 14 - اگر بطور غير ارادى ، سر از زمين برداشته شود ، دوباره سر برسجده بگذارد وسجدهء خود را تمام كند و چيزى براو نيست وهردو يك سجده محسوب مىشود . 15 - اگر نماز گزار از خم شدن كامل براى سجده عاجز باشد ، به اندازهء ممكن بايد خم شود و مهر را بالا بياورد و بر پيشانىاش بگذارد ، و اگر از اين كار هم عاجز باشد ، بجاى سجده باسر اشاره كند ، و اگر اين هم براى او مشقت داشته باشد ، باچشم اشاره كند و گرنه در قلبش نيت نمايد . 16 - بر چيزى كه بدن روى آن آرام نمىگيرد ، نماز صحيح نيست مثل اسفنج نرم ، ياكيسه‌هاى هوا ، وبالشهاى پَرِ خيلى نرم ، و خاك نرم كه دست و پا در آن فرو مىرود ، وتوده‌اى از خرمن گندم و جو و مانند آنها . 17 - اگر هردو سجده را باهم يايك سجده را فراموش نمايد و قبل از آنكه وارد ركوع ركعت بعدى شود ، بيادآورد ، باز گردد و فراموش شده را بجا آورد ، اما اگر در اثنا يابعد از ركوع متوجه گردد ، اگر فراموش شده يك سجده باشد ، به نمازش ادامه دهد وسجدهء فراموش شده را بعد از سلام فوراً قضاكند ، و اگر فراموش شده ، هردوسجده باشد ، نماز باطل شده است .
احكام نماز (فارسى) — صفحة 139 | دانش / السيد محمد تقي المدرسي