پايش مقطوع يا كوتاه باشد ، ساير انگشتان خود را برزمين بگذارد ، و اگر همهء انگشتان او قطع شده باشد باقى ماندهء پايش را برزمين بنهد .
10 - اگر انگشت پايش را در هنگام سجده حركت دهد ، پس اگر حركت ساده باشد كه با طمأنينه و آرام بودن بدن منافات نداشته باشد اشكال ندارد ، و اگر باطمأنينه منافات داشته باشد ولى ذكر را بعد از آرام گرفتن ، اعاده كرده باشد بازهم اشكال ندارد ، اما اگر ذكر را اعاده نكرده باشد احوط اعادهء نماز است .
11 - اگر نماز گزار پيشانى خود را برروى چيزى بگذارد كه سجده برآن صحيح نيست ، برخى از فقها گفتهاند كه واجب است بدون اينكه سرش را بلند كند ، پيشانى را به سوى چيزى كه سجده برآن صحيح است بكشاند ، ولى اقوا اين است كه جايز است سر را بلند كند وبرجاى درست بگذارد و اين باعث اضافه شدن سجده نمىشود و نمازش - ان شاء اللَّه - صحيح است زيرا حقيقت سجده خم شدن به زمين به قصد تعظيم است نه صرف گذاشتن و برداشتن پيشانى .
12 - اگر در هنگام نماز ، آنچه سجده برآن صحيح است ، مفقود شود بنابر احوط نماز را باسجده برهرچيزى كه امكان دارد ، تمام كند وسپس اعاده نمايد . البته اين در صورتى است كه وقت نماز ، وسعت داشته باشد اما اگر وقت ، تنگ باشد ، برلباسش يامعدن ياپشت دستش سجده كند .
13 - اگر بعد از نماز ياحتى بعد از برداشتن سر از سجده ، متوجه شود كه بر چيزى سجده كرده است كه سجده برآن صحيح نبوده است ، بگذرد و نمازش صحيح است اما اگر در حالى متوجه شود كه
احكام نماز (فارسى) — صفحة 138
مساهمون: دانش
ص١٣٨