واگر توبه كنند من حبيب ايشانم واگر توبه نكنند از مصيبتها وبلاها پاك ميگردانم ايشان را وفرمود امام زين العابدين عليه السّلام كه هر كه بگويد الحمد للَّه بتحقيق كه شكر كرده است همه نعمتهاى خداى عز وجل را وفرمود امام جعفر صادق ( ع ) كه بدرستى كه خداى تعالى نعمت داد قومي را ببخششها پس شكر نكردند پس گرديد آن نعمتها برايشان وبال ومبتلا كرد قومي را بمصيبتها پس صبر كردند پس گرديد آن مصيبتها برايشان نعمت وعرض كرد موسى ( ع ) كه بار خدايا چگونه قدرت داشت آدم ( ع ) كه ادا كند شكر آن كه جارى كرد بر وى از نعمت خود وخلق كردى أو را بدست خود وامر بسجده فرمودى از براي أو فرشتگان خود را وساكن گردانيدى أو را در بهشت خود پس وحى فرمود خداى تعالى بوى كه بدرستى كه آدم دانست كه اين همه از منست پس اين شكر بود أو را وفرمود خداى تعالى
وَاشْكُرُوا لِي وَلا تَكْفُرُونِ
شكر كنيد مرا وناسپاسى مكنيد وگفتهاند كه شكر بنده نعمت موجود است وصيد نعمت ناياب وگفتهاند كه شكر قيد نعمت حاضر است وصيد نعمت غايب
باب دهم
ودر آن سه فصل است
فصل اوّل در فضل دعا وذكر دعاى چند مختصر
( 1 ) فرمود خداى تعالى كه
ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ
دعا كنيد مرا كه أجابت كنم شما را وفرمود پيغمبر ( ص ) كه بدرستى كه خدا دوست ميدارد مبالغهكنندگان را در دعا وفرمود أمير المؤمنين ( ع ) كه دوستترين عملها بخدا در روى زمين دعا است وفاضلترين عبادت پرهيزكارى بعد از آن خواند اين آية را كه
قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ
بگو چه قدر دهد شما را خداى من اگر نباشد دعاى شما اين دعائيست
اللّهمّ اجعل خير اعمارنا وخير اعمالنا خواتمه وخير ايّامنا يوم نلقاك فيه
وبگويد بعد از نماز