اسيران و غنائم را باز گرفت .
در اين سال قاضى ابن غنائم بن عديم حلبى ، شيخ پارسا و پرهيزگار ، درگذشت .
او در عبادت و رياضت كوشا بود و به علم خود عمل مىكرد و اگر كسى مىگفت در روزگار او خداپرستتر از او كسى نبود ، راست مىگفت .
خداوند از او خرسند باد و او را خرسند بداراد ! او از جملهء شيوخ ما بود كه پيشش حديث مىشنيديم و از ديدار و گفتارش سود مىبرديم .
همچنين درين سال ، در دوازدهم ربيع الاول ، دوست ما عبد المجيد بن عجمى حلبى از جهان رفت .
او و افراد خاندان او در حلب پيشوايان اهل تسنن بودند .
او مردى بود كه مردانگى بسيار و خوى نيك و بردبارى فراوان و رياست كثير داشت .
به سير كردن گرسنگان علاقمند بود و كسى را بيش از همه دوست مىداشت كه خوراك وى را مىخورد و احسان وى را مىپذيرفت .
از مهمانان خويش با گشاده روئى پذيرائى مىكرد و از راحت رساندن به مردم و بر آوردن نياز نيازمندان باز نمىنشست .
خداوند او را بيامرزد و رحمت واسعهء خويش را شامل حال او گرداند .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 165
مساهمون: ابن الأثير
ص١٦٥