تا نيك [ بكند ] ( 1 ) براى شما ( 2 ) كارهاتان و بيامرزد شما را گناهايتان را ، و هر كه طاعت دارد خداى و پيغامبرش را برست رستگارى بزرگ .
ما عرضه كرديم زنهار ( 3 ) را بر آسمانها و زمين و كوهها ، منع كردند ( 4 ) از آن كه برگيرند آن را و بترسيدند از آن و بر گرفت آن را آدمى ( 5 ) كه او بوده است ( 6 ) ستم كننده و نادان .
تا عذاب كند خداى منافقان را از مردان و زنان و ( 7 ) مردان بت پرست را و زنان بت پرست را ، و توبه پذيرد خداى بر آن كه ايمان دارد از مردان مؤمن و زنان ، و بودست خداى آمرزنده و بخشاينده .
قوله تعالى : * ( إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّه وَرَسُولَه ) * ، حق تعالى گفت : آنان كه ايذا كنند و برنجانند خداى را و پيامبر را ، ايذا در حق خداى تعالى صورت نبندد . و در اين دو قول گفتند » ، يكى آن كه : فعلى كنند ( 9 ) كه صورت ايذا دارد تا اگر در حقّ جز خداى كردندى ( 10 ) ، متأذّى شدى . و گفتند : يؤذون اولياء اللَّه ، دوستان خداى را رنجانند ، آنگه رنج ايشان را رنج او خوانند ( 11 ) . از آن كه ( 12 ) از آن جا ( 13 ) دوست به رنج دوست رنجور شود . قولى ديگر آن كه : فعلى كنند كه بنزديك ايشان و ( 14 ) اعتقاد ايشان آن باشد كه خداى از آن رنجور شود ، از آن كه خداى را ندانند ، چنان كه فرعون و نمرود كردند از قتال و مبارزت با خداى تعالى . بعضى گفتند : مراد جملهء معاصى است براى آن كه همه آزار خداى باشد ، و اگر چه لفظ « ايذاء » مجاز است .
هامش
( 1 ) - اساس ، محو شده ، از دا افزوده شد ، آب : بكنند .
( 2 ) - دا : شما را .
( 3 ) - دا ، آج ، لب : امانت .
( 4 ) - دا ، آج ، لب : سر باز زدند .
( 5 ) - دا : مردم .
( 6 ) - دا : بودست .
( 7 ) - دا ، افزوده : مشركان .
( 8 ) - دا : گفتهاند .
( 9 ) - دا : كند .
( 10 ) - دا : كردى .
( 11 ) - دا ، آج ، لب : خواند .
( 12 ) - دا ، آج ، لب : « از آن كه » ندارد .
( 13 ) - دا ، آج ، لب ، افزوده : كه .
( 14 ) - دا ، آج ، لب : و در .