و گفتند : تازيانه زد تا برفت . آنگه يك دو نوبت بگرديدند ، او تيغى زد ، تيغش در سپر ( 1 ) على گرفت ، و على ( 2 ) او را ضربتى زد و بكشت .
و روايت دگر آن است كه : او ضربهاى آورد به ( 3 ) امير المؤمنين او درق در سر كشيد ( 4 ) ، او تيغ بگذارد ( 5 ) درق ببريد و مغفر ببريد ، و تيغ به سر امير المؤمنين رسيد .
امير المؤمنين ( 6 ) با كنار آمد ( 7 ) ، عمرو گمان برد كه او را كشت ، دگر مبارز خواست امير المؤمنين جراحت ببست و با پيش او شد . او گفت : تو كيستى ؟ گفت : همان كه اوّل بودم . گفت : هرگز ندانستم كه كس از ضربهاى ( 8 ) چنين بجهد ! على گفت : يا عمرو ! نوبت من است . گفت : بيار . عمرو بايستاد ( 9 ) . على حمله برد . او سپر در سر كشيد ، امير المؤمنين ضربهاى ( 10 ) با زير افگند و بر ران او زد و رانش بيفگند . عمرو از پاى در آمد . امير المؤمنين باز ( 11 ) جست و بر سينهء او نشست و سرش از تن جدا كرد و بر دست گرفت و اين بيتها مىگفت - شعر :
أ عليّ تقتحم الفوارس هكذا
عنّي و عنهم اخبروا اصحابي
اليوم يمنعنى الفرار حفيظتي
و مصمّم فى الهام ليس بنابي ( 12 )
ارديت عمرا اذ طغى بمهنّد
صافى الحديد مجرّب قضّاب
فصددت حين تركته متجدّلا ( 13 )
كالجذع بين دكادك و روابي
و عففت عن اثوابه و لو انّني
كنت المقطَّر بزّني اثوابي
نصر الحجارة من ( 14 ) سفاهة رأيه
و نصرت ربّ محمّد بصواب
لا تحسبن اللَّه خاذل دينه
و نبيّه يا معشر الاحزاب [ 244 - ر ]
هامش
( 1 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : سر ، كا : بر سپر على آمد و برو نيامد .
( 2 ) . آب رضى اللَّه عنه .
( 3 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : او ضربت او رد كرد تا .
( 4 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : در سر گرفت .
( 5 ) . اساس ، آط : بگزارد .
( 6 ) . آب على رضى اللَّه تعالى عنه .
( 7 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : شد ، كا : رفت .
( 8 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش ، كا : ضربت من .
( 9 ) . آط ، آب ، باستاد .
( 10 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : ضربت .
( 11 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : به او .
( 12 ) . چاپ شعرانى ( 9 / 116 ) پس از اين بيت افزوده :آلى ابن عبد حين شدّ اليّة
و حلفت فاستمعوا من الكذّاب( 13 ) . چاپ شعرانى ( 9 / 116 ) : متقطَّرا .
( 14 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش ، كا : فى .