ايشان را خداى ايشان بهتر از آن دهى ( 1 ) و نزديك ( 2 ) به خويشى .
[ ا - پ ]
و امّا ديوار بود از دو كودك بى پدر در [ شهر ] ( 3 ) ، و بود زير آن گنجى از آن ايشان ، و بود پدرشان نيكمردى ، خواست خداى تو كه برسند ( 4 ) به بلوغ مردان ، و بيرون آورند گنج ايشان ( 5 ) ، بخشايشى از خداى تو ، و نكردم آن را از فرمان خود ، آن تأويل آن است كه نتوانستى بر وى ( 6 ) صبر كردن .
قوله تعالى : * ( وَإِذْ قالَ مُوسى لِفَتاه ) * ، عبد اللَّه بن عبّاس گفت : سبب ( 7 ) اين ( 8 ) آن بود كه ، چون موسى - عليه السّلام - از دريا بازگشت و فرعون و قومش در دريا غرق گشته بودند ، و ملك مصر و ولايت ، موسى را و بنى اسرايل را مستخلص شده بود ، خداى تعالى وحى كرد به موسى كه : خطبهاى كن و بنى اسرايل را نعمتهاى من ياد ده ، وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّه ( 9 ) . . . ، او خطبه بكرد و در آن جا ذكر كرد آنچه خداى تعالى بر او و بر ايشان كرد از نعمتها ، و گفت : شاكر باشى نعمت آن خداى را كه شما را از فرعون و قوم او برهانيد ، و ايشان را غرق كرد و شما را از دريا به سلامت برآورد ، [ و ] پيغامبر شما را بهترين اهل زمين كرد ، و با او سخن گفت و برگزيد او را ، و محبّت خود بر وى افگند ، و توريت بر شما انزله ( 10 ) كرد تا مىخوانى و آنچه از وى خواستى بداد شما را بهتر از آن و بيشتر از آن كه خواستى . مردى بر پاى خاست از بنى اسرايل و گفت : يا كليم اللَّه ( 11 ) ! از تو عالمتر بر زمين هست ؟ او گفت : نه . جبريل آمد و
هامش
( 1 ) . كذا در اساس ، شايد به اعتبار اين كه ميزان زكات در شرع ده يك معين شده است ، آط و همهء نسخه بدلها :
به پاكى .
( 2 ) . آب ، آط : نزديكتر .
( 3 ) . اساس : بر اثر آب ديدگى از ميان رفته ، به قياس با نسخه آط ، افزوده شد .
( 4 ) . آط ايشان .
( 5 ) . آب : خود را .
( 6 ) . آب : بر آن ، آط ، آج ، لب : بر او
( 7 ) . آط نزول .
( 8 ) . آط آيت .
( 9 ) . سورهء ابراهيم ( 14 ) آيهء 5 .
( 10 ) . آج ، لب : انزال .
( 11 ) . همهء نسخه بدلها : نبى اللَّه .