بماند از پس ايشان فرزندان كه ضايع كردند نماز را و پى شهواتها ( 1 ) گرفتند [ زود باشد كه ] ( 2 ) بينند عقاب را .
مگر آن كه توبه كرد و بگرويد و كار نيكو كرد ، آنانند كه درآرند ايشان را در بهشت و ستم نكنند برايشان چيزى .
بهشتهاى [ عدن ] ( 3 ) آن كه وعده داد خداى بندگانش به غيب كه وعدهء او كرده بود ( 4 ) .
نشنوند در آن جا سخنى بىفايده مگر سلامتى و ايشان را بود روزيشان در آن جا بامداد و شبانگاه .
آن ( 5 ) بهشت ( 6 ) آن بهشت است كه به ميراث دهيم از بندگان ما آن را كه پرهيزگار باشد .
فرو نياييم ما الَّا بفرمان خدايت ، او راست آنچه پيش ماست و آنچه پس ماست و آنچه ميان ( 7 ) است و نبوده است خداى تو فراموشكار .
خداى آسمانها و زمين و آنچه ميان آن است ، او را پرست و صبر كن براى پرستش او ، دانى او را مانندى .
قوله تعالى : * ( وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ ) * ، حق تعالى در اين آيت خطاب كرد با رسول - عليه السّلام - و گفت : بترسان اين كافران را و اعلام كن از حديث روز حسرت ، يعنى روز قيامت و شدايد و عقوبات آن ، و گفتند ( 8 ) : آن روز را براى آن روز حسرت
هامش
( 1 ) . آب ، آج ، لب : شهوتها .
( 3 - 2 ) . آط : ندارد ، به قياس با نسخهء آب و ديگر نسخه بدلها ، افزوده شد .
( 4 ) . آب ، آج ، لب و آمده باشد .
( 5 ) . آب ، آج ، لب : اين .
( 6 ) . ديگر نسخه بدلها آن بهشت .
( 7 ) . آب ، آج ، لب آن .
( 8 ) . آج ، لب : گفتهاند .