خداى ( 1 ) تو هلاك نكند شهرها را به بيداد و اهل آن شهرها نيك باشند .
و اگر خواستى خداى تو كردى مردمان را يك گروه ، پيوسته خلاف مىكنند .
[ 196 - ر ]
الَّا آن كه ببخشايد خداى تو ، و براى آن آفريد ايشان را ، و تمام شد سخن خداى تو كه پر باز ( 2 ) كنم دوزخ از جنّيان ( 3 ) و مردمان جمله .
و همه را قصّه مىكنيم بر تو از خبرهاى پيغامبران آنچه بر جاى بداريم به آن دلت ، و آمد به تو در اين درستى و پندى و ياد كردى ( 4 ) براى مؤمنان .
و بگو آنان ( 5 ) كه ايمان نيارند ، بكنى بر توانايى خود كه من كنندهام ( 6 ) .
و گوش دارى كه ما گوش مىداريم ( 7 ) .
و خداى راست نهانى آسمانها و زمين ، و با او شود ( 8 ) كار همه ، بپرست او را و توكّل كن بر او ، نيست خداى تو بى خبر از آنچه ايشان مىكنند ( 9 ) [ 196 - پ ] .
قوله تعالى : * ( وَلَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا ) * ، حق تعالى در اين آيت بيان كرد كه :
ما موسى را بفرستاديم به آيات و حجج و دلايل ما . و « با » به معنى « مع » باشد ، و
هامش
( 1 ) . آو ، آج ، بم ، لب : و خداى ، و مج : و نبود خداى .
( 2 ) . آج ، بم ، مج ، لب : پر بار .
( 3 ) . آو ، آج ، بم ، لب : پرى .
( 4 ) . آو ، آج ، بم ، لب : ياد كردنى .
( 5 ) . آو ، مج را .
( 6 ) . آو ، آج ، بم : ما كنندهايم .
( 7 ) . آج ، بم ، لب : گوش دارندهايم .
( 8 ) . آج ، بم ، لب : با اوست باز گشت .
( 9 ) . آج ، بم ، لب : شما مىكنيد .