روزى باشد كه جمع كند ( 1 ) در او ( 2 ) مردمان را ، و آن روزى باشد كه با او حاضر آيند .
باز پس نمىداريم [ آن را ] ( 3 ) الَّا براى وقتى شمرده .
[ 194 - پ ]
آن روز كه آيد سخن نگويد كس الَّا به فرمان او ، از ايشان بدبخت و نيكبخت باشد .
امّا آنان كه بدبخت باشند در دوزخ ايشان را در آن جا آوازهاى ( 4 ) منكر باشد .
هميشه باشند در آن جا تا بماند ( 5 ) آسمانها و زمين ، الَّا آنچه خواهد خداى تو ، كه خداى تو كننده است آنچه خواهد .
و امّا آنان كه نيكبخت باشند ، در بهشت هميشه باشند در آن جا تا بماند ( 6 ) آسمانها و زمين الَّا آنچه خواهد خداى تو عطايى نابريده .
مه باش ( 7 ) در شك از آنچه مىپرستند اينان نمىپرستند الَّا چنان كه مىپرستيدند ( 8 ) پدران ايشان از پيش اين ، و ما تمام بدهيم بهرهء ايشان ناكاسته ( 9 ) .
[ 195 - ر ]
و بدرستى كه بداديم موسى را
هامش
( 1 ) . آو ، آج ، بم ، مج ، لب : جمع كنند .
( 2 ) . آو مر .
( 3 ) . اساس : ندارد ، به قياس با نسخهء مج ، افزوده شد .
( 4 ) . مج : نالهء .
( 5 ) . آو ، آج ، بم ، لب : باشد .
( 6 ) . اساس : سعدوا ، به قياس با ضبط قرآن مجيد اصلاح شد .
( 7 ) . مه باش / مباش .
( 8 ) . اساس : مىپرستد ، به قياس با نسخهء آو ، تصحيح شد .
( 9 ) . مج : ناكاست .