ناگهان برادرش ، عمر بن محمد بن زنگى ، با گروهى به تل اعفر داخل شد و او را كشت .
پس از قتل برادر خود به جايش نشست تا وقتى كه سنجار را به ملك اشرف تسليم نمود چنان كه ما به خواست خداى بزرگ ، شرح آن را در جاى خود ذكر خواهيم كرد .
كسى كه به خاطر فرمانروائى رشتهء خويشاوندى را بگسلد و خون بستگان خود را بريزد ، از آن فرمانروائى بهرهاى نخواهد برد .
عمر بن محمد وقتى كه سنجار را تسليم كرد ، در عوض رقه را گرفت .
چيزى نگذشت كه رقه هم از او گرفته شد . اندكى پس از آن نيز درگذشت .
بدين گونه آسايش و جوانى خود را از دست داد .
اين فرجام گسستن رشتهء خويشاوندى است .
نگهدارى رشتهء خويشاوندى به عمر مىافزايد و بريدن آن عمر را بر باد مىدهد .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 119
مساهمون: ابن الأثير
ص١١٩