يكى از سرداران پدر سلطان محمد خوارزمشاه ، نامش ابو بكر و لقبش تاج الدين ابو بكر بود .
اين مرد در آغاز كار شتردار بود و شترهاى خود را براى مسافرت كرايه مىداد .
بعد خوشبختى به دو روى آورد و به خوارزمشاه پيوست و ساربان شترهاى او شد .
خوارزمشاه همين كه چابكى و زرنگى و راستى و درستى او را ديد ، مقامش را بالا برد تا در رديف بزرگان امراء لشكر وى در آمد .
بعد او را به حكومت شهر زوزن گماشت .
او چون داراى خرد و بينش و دور انديشى و دليرى بود ، در خدمت خوارزمشاه ترقى كرد و برترى و والائى بسيار يافت . چنان كه خوارزمشاه به او بيش از سرداران ديگر خويش اعتماد مىكرد .
او به خوارزمشاه گفت :
« سرزمين كرمان نزديك شهر من است و اگر سلطان لشكرى براى من بفرستد آن جا را در اسرع وقت خواهم گرفت . »
سلطان محمد خوارزمشاه نيز لشكرى انبوه در اختيارش گذاشت .
او با اين لشكر به كرمان رفت .
كسى كه در كرمان فرمانروائى مىكرد حرب بن محمد بن ابو الفضل نام داشت و همان كسى بود كه در روزگار سلطان سنجر صاحب سيستان بود .
او با ابو بكر به پيكار پرداخت ولى چون توانائى ايستادگى در برابر وى را نداشت ، زبون شد و از پا در آمد و ابو بكر سرزمين
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 284
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٨٤