او را در اسرع وقت گرفت .
از آن جا به نواحى مكران رفت و از حدود كابل تا سند سراسر آن نقاط را گرفت .
از آن جا به هرمز رفت كه شهرى بر كرانه درياى عمان بود .
صاحب هرمز كه ملنگ نام داشت به فرمان او در آمد و در هرمز خطبه به نام محمد خوارزمشاه خواند .
تاج الدين ابو بكر پولى نيز از هرمز براى خوارزمشاه برد .
ملنگ در قلهات [ ( 1 ) ] و برخى ديگر از نواحى عمان هم به نام خوارزمشاه خطبه خواند . زيرا حكام اين شهرها از صاحب هرمز اطاعت مىكردند .
سبب اطاعتشان از او با وجود دورى بسيار و دريائى كه ميانشان جدائى مىانداخت ، اين بود كه مىخواستند با فرمانبردارى از او ، خود را به دو نزديك سازند تا صاحبان كشتىهائى كه از نزد او مىگذرند و پيش ايشان مىآيند ايمن باشند . زيرا هرمز لنگر گاهى بزرگ بود و از دورترين نقاط هندوستان و چين و يمن و شهرهاى
هامش
[ ( 1 ) ] - قلهات ( به فتح قاف ) : شهرى است بندرى بر ساحل درياى عمان كه بيشتر كشتىهاى هند در آن لنگر مىاندازند و اينك به صورت بندرگاه در آمده است . مؤلف معجم البلدان مىگويد : شهرى است آباد و پر جمعيت و گمان نمىكنم كه پيش از سال 500 هجرى شهر شده باشد . اين شهر از صاحب هرمز است و مردم آن ، همه خوارج اباضيه هستند و تا به امروز به اين مذهب تظاهر مىكنند .
( از لغتنامهء دهخدا )