خلعت مىداد .
هر سال از خزانه خويش به همه پاداش مىداد و مبالغى ميان تهيدستان پخش مىكرد .
علويان و شاعران و كسان ديگرى كه به دربار او مىآمدند ، مورد نوازش وى قرار مىگرفتند .
سلطان غياث الدين ، خود مردى دانشمند بود و اهل فضل و ادب به شمار مىرفت و خطى زيبا داشت و به فن بلاغت آشنا بود .
او - كه خدايش بيامرزاد - به خط خود قرآن مىنوشت و وقف مدارسى مىكرد كه ساخته بود .
نسبت به مذاهب نيز تعصبى نشان نمىداد و مىگفت : « تعصب در مذهب از سلطان قبيح است . » چيزى كه بود ، خود او مذهب شافعى داشت و به شافعيان مىگرويد بىاينكه آنان را عليه ساير مذاهب برانگيزد يا به آنان امتيازى بيش از آنچه استحقاق داشتند بدهد
.
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 284
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٨٤