بسيارى از سواران و توده مردم مسلمان عادت داشتند كه هنگام جنگ نزديك ميدان كارزار بايستند و تماشا كنند . آن روز نيز به حال خود بودند . از اين رو ، مسلمانان وقتى شكست خوردند و گريختند ، گروهى انبوه از ايشان كشته شدند ، برخى از آنان نيز گريزان به قلب لشكر مسلمانان پناه بردند كه زير فرمان صلاح الدين بود .
فرنگيان اگر در مىيافتند كه مسلمانان واقعا شكست خوردهاند و براى نجات جان خود فرار مىكنند ، بىگمان به تعقيبشان مىپرداختند و آن شكست ادامه مىيافت و مسلمانان نابود مىشدند .
ولى در نزديك مسلمانان بيشهاى بود كه درختان بسيار داشت .
گريزندگان داخل اين بيشه شدند و فرنگيان گمان بردند كه شايد نيرنگى در كار باشد . لذا از تعقيبشان دست كشيدند و برگشتند .
بدين گونه از تنگنائى كه در آن گرفتار شده بودند رهائى يافتند .
درين زد و خورد كنت بزرگى از پيشوايان فرنگيان به قتل رسيد .
از مسلمانان نيز ، مملوك صلاح الدين ، كه اياز الطويل نام داشت كشته شد .
او از كسانى بود كه به دليرى و مردانگى موصوفند . و در زمان خود همانند نداشت .
همزمان با فرود آمدن فرنگيان مسلمانان نيز فرود آمدند در
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 27
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٧