به سوى من آئى ، من نيز با همه كسانى كه دارم به طرف تو مىآيم و در بهترين جائى كه دارى با تو پيكار مىكنم . اگر اين جنگ به پيروزى تو پايان يافت ، غنيمتى بزرگ و هديهاى گرانبها به دست خواهى آورد و اگر من پيروز شدم بر تو دست خواهم يافت و شايسته پيشوائى هر دو مذهب و فرمانروائى بر هر دو طايفه ( يعنى مسلمانان و مسيحيان ) خواهم بود .
خداست كه هر خواهشى را آسان بر مىآورد و به احسان خود خوشبختى را فراهم مىسازد .
هيچ خدائى نيست جز او و هيچ نيكوئى نيست جز نيكى او . »
يعقوب ، همين كه اين نامه را گرفت و خواند ، بالاى آن اين آيه را نوشت :
« ارْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لا قِبَلَ لَهُمْ بِها وَ لَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْها أَذِلَّةً وَ هُمْ صاغِرُونَ »
[ ( 1 ) ] .
و نامه را پس فرستاد .
هامش
[ ( 1 ) ] - آيه 37 از سوره نمل :
( به سوى ايشان بازگرد كه من لشكرى بىشمار كه هيچ در برابرش مقاومت نتوانند كرد ، بر آنها مىفرستم ، و آنها را با ذلت و خوارى از آن ملك بيرون مىكنم . )
( قرآن مجيد با ترجمه مهدى الهى قمشهاى )