ميان دبيس بن صدقه و ملك طغرل قرار بر اين بود كه به راه خود ادامه دهند تا از نهرهاى دياله و تامرا عبور كنند و جسر نهروان را قطع نمايند . آنگاه دبيس توقف كند و مواظب راهها باشد و ملك طغرل به بغداد برود و آنجا را تحت تصرف در آورد و به غارت شهر پردازد .
هامش
[ ( - ) ] الملك » به همين مناسبت است .
در 628 ميلادى هرقل آن را ويران نمود .
در دورهء اسلامى مركز ناحيهء زراعتى در استان شاه قباد ، و از پاسگاههاى كاروانى نسبتا معتبر بر جادهء خراسان بود ، چندى از مواضع مستحكم خوارج گرديد .
دسكره به تدريج رونق فراوان يافت و ابن حوقل در حدود 367 هجرى قمرى آن را شهرى پر رونق در ميان نخلستانها توصيف كرده است .
دسكره در زمان ياقوت و صاحب مراصد الاطلاع دهكدهاى بيش نبوده است معلوم نيست كه دسكره در چه زمانى متروك شد .
جغرافيادانهاى قديم عربى نويس بناهاى عالى شاهان ايران را در دسكرهء ساسانى ستودهاند .
ويرانههاى شهر ساسانى در حدود پانزده كيلومترى جنوب شهر « بان » بر ساحل چپ دياله باقى است .
ويرانههاى دسكرهء دورهء اسلامى به اسكى بغداد معروف است .
در امپراطورى ساسانى چند شهر ديگر نيز به نام دستگرد بوده است .
( دائرة المعارف فارسى )