مىآيد باعث بدبينى شوهر به همسرش مىشود و اين علاوه بر حرمت ذاتى ، از نظر انسانى درست نيست به ويژه كه بسيارى از جوانان مجرّد را به فساد مىكشاند ، لذا بايد پرهيز كنند .
سؤال - يعنى روابط و همكارى به اين صورت كه موجود است در نمايشنامهها و بازيگرىها و نمايشها جايز نيست ؟ اخيرا در برخى از مقالات و مجلات ديده مىشود كه بعضى سعى مىكنند مجوّز شرعى و فقهى براى بازىهاى نمايشى و گفتگوهاى عاطفى همراه با ابراز احساسات درست كنند و براى اين كه مورد اعتراض قرار نگيرند كلمهء « قانونمند و به دور از فساد و آلودگى » هم آوردهاند ، نظر شما چيست ؟
پاسخ -
اين مسأله را مىتوان آمارگيرى كرد . وقتى كه مثلا اين رسانههاى گروهى اين طور قيافههاى زيباى جوان و جذاب را آورده و با آرايش ويژه نمايش مىدهند ، هشتاد در صد دختر و پسرهاى دبيرستانى و دانشگاهى و حتى دبستانى ، تكاليف مدرسه شان را كنار مىگذارند شروع مىكنند به تماشاى آن برنامهها و اكثرا تحليل آن را بلد نيستند و نمىتوانند هدف گيرى كنند ( البته اينها را كه مىگويم تعيين تكليف نيست ) و چه بسا به فساد و گناه و شهوت كشانده مىشوند .
مىخواهم بگويم اين از نظر روانى ، مسأله بزرگى است . يك دفعه اين است كه صورت را كه نشان مىدهند هدفهايش را نيز مىگويند ، ولى قطعى است كه آن حالت ناز و غمزه دادن دختر قطعا در جوانها مؤثر خواهد بود و صد در صد شهوت انگيز است .
فكر نمىكنم از اين مسايل يك هدف خيلى حكيمانه و عاقلانه منظور باشد . بالعكس آن نيز همين طور است ، دعواهاى زن و شوهر را نشان مىدهند و لو اين كه مىخواهند بگويند اين كار را نكنيد مثل اين كه « لا إله » را شما خيلى بلند بگوييد و « الَّا الله » را خيلى
رسائل فقهى ( فارسي ) — صفحة 342
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٣٤٢