سنه سيصد و چهل و نه
ظهور مستجير باللّه
در آن سال مردى در آذربايجان ظهور كرد كه از اولاد عيسى بن مكتفى باللّه بود و به خود لقب المستجير باللّه داد براى رضا از آل محمد بيعت گرفت ( شخص غير معلوم كه بعد به او لقب رضا داده مىشود و به همين مناسبت رضا گفته مىشود كه از آل محمد باشد ) . او دراعه پشمين پوشيده امر بمعروف و نهى از منكر نمود عده پيروان او فزون گرديد .
سبب ظهور و قيام او اين بود كه جستان بن مرزبان امير آذربايجان سيره رفتار پدر خود را ترك كرد و بعيش و نوش و مشورت زنان پرداخت .
جستان بن شرمزن در ارمنستان آماده بود . وهسوذان هم در طارم ميان برادرزادگان خود فتنه و اختلاف برپا مىكرد .
جستان بن مرزبان هم وزير خود نعيمى را دستگير كرد كه او با وزير جستان بن شرمزن نسبت دامادى داشت وزير جستان مذكور هم ابو الحسن عبيد اللّه بن محمد بن حمدويه بود ابو الحسن مذكور بدبين و خشمگين شد و ابن شرمزن را وادار كرد كه با ابراهيم بن مرزبان مكاتبه و او را بامارت برادر خود تشويق و تضمين كند ابراهيم مذكور هم در ارمنستان بود و زود به فرزند شرمزن پيوست هر دو لشكر كشيدند و بمراغه رسيدند و شهر را گشودند چون جستان بن مرزبان آگاه شد با فرزند شرمزن و وزير او ابو الحسن مكاتبه و صلح نمود آزادى نعيمى را هم تعهد كرد فرزند شرمزن از يارى ابراهيم خوددارى كرد .
ابراهيم هم دانست كه ابن شرمزن ميان او و برادرش ايجاد فتنه و نفاق كرده هر دو برادر با هم مكاتبه و آشتى كردند نعيمى هم خود از محبس جستان بن مرزبان گريخت و موقان را قصد كرد از آنجا با فرزند عيسى بن متقى ( كه قيام كرده بود )