داستان بئر معونه
در ماه صفر همين سال گروهى از مسلمين در بئر معونه ( چاه ) كشته شدند .
سبب اين بود كه ابو براء ابن عازب بن مالك بن جعفر ملاعب الاسنه ( نيزه باز ) كه رئيس بنى عامر بن صعصعه بود وارد مدينه شد و يك هديه تقديم پيغمبر نمود كه پيغمبر آن را قبول نكرد و فرمود : اى ابا براء من هديه يك كافر را قبول نمىكنم . سپس اسلام را به او پيشنهاد فرمود او قبول نكرد ولى از اسلام هم دورى نپسنديد و گفت : اين امر بسيار نيكو است اگر بعضى از ياران را بنجد بفرستى كه مردم را دعوت كند من اميدوارم كه آنها اجابت كنند . پيغمبر فرمود من از آنها بيمناكم ابو براء گفت در پناه من باشند ( مبلغين ) پيغمبر هفتاد تن فرستاد كه منذر بن عمرو انصارى و حارث بن صحه و حرام بن ملحان و عامر بن فهيره و جماعت ديگرى بودند و نيز گفته شده چهل تن بودند آنها رهسپار شدند تا به محل بئر معونه سرزمين بنى عامر و محلى بنام حره بنى سليم رسيدند . چون در آنجا منزل گزيدند حرام بن ملحان با نامه پيغمبر نزد عامر بن طفيل فرستادند .
او نامه را نگرفت و حرام را كشت . وقتى كه نيزه را بتن او فرو برد گفت : بخداى كعبه رستگار شدم اللّه اكبر . او ( قاتل ) بنى عامر را به يارى خود دعوت نمود و آنها از نصرت او خوددارى كرده گفتند : ما پناه ابو براء را پامال نمىكنيم زيرا او به آنها پناه داده ( ياران پيغمبر ) . او ( عامر بن طفيل قاتل حرام ) طوايف بنى سليم و عصيه و ذكوان