سرانجام افراد خزرج شكست خوردند و گريختند و اوس با شمشير به جانشان افتاد تا فرياد زدند :
« اى گروه اوس ، رحم كنيد و برادران خود را از ميان نبريد زيرا همبستگى و همسايگى آنان با شما بهتر از همبستگى اين روباهان است ! » گروه اوس به شنيدن اين سخنان از خزرج دست برداشتند و فقط قبيلههاى قريظه و نضير به تعقيب و كشتن ايشان پرداختند .
حضير ، فرماندهء اوس ، را هم كه سخت زخمى شده بود ، از رزمگاه بيرون بردند تا زخمش را مرهم نهند ولى كار از كار گذشته بود و او جان سپرد .
اوس كه پيروزى يافته بود ، خانههاى خزرج و نخلستانهاى آن قبيله را آتش زد ولى سعد بن معاذ اشهلى ، از تلف شدن اموال بنى سلمه و نخيلات و خانههاى ايشان جلوگيرى كرد . و اين پاداش نيكى و كمكى بود كه بنى سلمه با حفظ رعل در حق وى كرده بودند ، و شرحش پيش از اين گذشت .
زبير بن اياس بن باطا ، در آن روز ، ثابت بن قيس بن شماس خزرجى را نجات داد . بدين معنى كه او را گرفت و اسير كرد ولى موى پيشانى وى را چيد و آزادش ساخت . اين هم ، دستى بود كه از ثابت در زمان اسلام ، روز بنى قريظه ، پاداش آن نيكى را گرفت و ما به زودى به شرح آن خواهيم پرداخت .
روز بعاث ، آخرين جنگ از جنگهاى مشهور ميان اوس و خزرج بود . ديرى نگذشت كه اسلام ظهور كرد و آنان با يك ديگر همزبان و همداستان شدند و براى يارى اسلام و مسلمانان گرد هم آمدند و خداوند گزند اين گونه جنگ و خونريزىها را از سر مؤمنان دور ساخت .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 267
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٦٧