از مناطق مجاور مكه تسلط دارند ، تسلطى كه روزگارى تمامى غرب جزيرةالعرب را دربرمىگرفت . و با توجه به اين اكثريت شافعى در مكه است كه برخى از امامان شافعى منصب « شيخ العلماء » را در مكه به دست آوردهاند ، همچنان كه از ميان 50 يا 60 امام حرم 20 تا 30 امام از مذهب شافعى مىباشد ، و حلقات درس فقه شافعى يكى از پررونقترين درسهاى علمى مكه است . بيشترين اين علما و امامان شافعى در مكه زاده شده و همانجا تربيت يافتهاند ؛ نظير احمد دحلان كه شيخ العلما است ، و سيد عبداللَّه الزواوى كه پدر او محمدصالح يكى از زاهدان و صوفيان مشهور بود ، و ابىبكر الشطا . و از ديگر امامان شافعى مىتوان از محمد البسيونى و عمر الشامى و مصطفى عفيفى و محمد المنشاوى ياد كرد . اينان علمايى هستند كه تحصيلات خود را در الازهر به پايان رساندهاند . در ميان شافعيان مىتوان علمايى از حضرموت نظير محمدسعيد بابصل كه عهدهدار منصب « امين الفتوى » نزد شيخ العلما مىباشد و يا از داغستان نظير عبدالحميد الداغستانى كه برخى معتقد بودند او داناتر از زينى دحلان است . آنگاه هورغرونيه توصيف طولانى و مفصلى دربارهء حلقات تدريس و نحوهء برگزارى آن و ساعتهاى آن و تعداد اين حلقات و چگونگى آغاز استاد به تدريس و ديگر اطلاعات دربارهء اين مراكز علمى مىپردازد .
مكه در سالهاى پايانى قرن نوزدهم
در دهههاى پايانى قرن نوزدهم بتدريج روابط ميان شرفاى مكه و حكامى كه از سوى استانبول براى حكمرانى بر مكه تعيين مىشدند رو به تيرگى رفت ، و تلاش حكام و واليان بر قبضهء هرچه بيشتر قدرت بود تا بدين وسيله از نفوذ و قدرت شرفا كاسته و آنان را حاكمانى تشريفاتى كه داراى