العابدين بن الحسين و فرزند او امام محمد باقر ( امام پنجم ) و سپس فرزندش امام جعفر صادق - عليهمالسلام - قرار داشت ، اين افراد همگى از نسل پيامبرندكه درگور عموى پيامبر دفن شدهاند . پسازبيرون آمدن ازقبّه و رهايى از شرّ گدايان به سوى قبر منسوب به حضرت فاطمه كه در نزديكى ديوار جنوبى است رفتيم و به خواندن دعاى معروف پرداختيم . بورتون دربارهء اين قبر در جلد 2 ، صفحهء 41 مىنويسد : به نظر مىآيد كه مورخان مسلمان از ترديد و ابهام در قبر واقعى حضرت فاطمه - س - شادمانند ؛ زيرا برخى از آنها مىگويند آن حضرت در حرم مقدس دفن شده است و دليل آنها اين روايت تاريخى است كه مىگويد هنگامى كه فاطمه - س - مرگ خود را نزديك ديد بسيار شادمان گرديد و آنگاه برخاست و غسل بزرگ را انجام داد و لباسهاى پاكيزهاى در بر نمود و آنگاه حصيرى را بر روى زمين اتاق خود كه در نزديكى آرامگاه پيامبر بود انداخت و بر روى آن به سوى قبله آرميد و به اطرافيان خود گفت : من پاكيزهاى و جامههاى پاك در بر دارم ، پس به كسى اجازه ندهيد كه بر بدن من نظاره كند و پس از مرگ مرا در همين جايگاه دفن نماييد و هنگامى كه على - ع - شوهر او بازگشت همسر خود را مُرده يافت ، از اين رو آخرين خواستهء او را برآورده نمود ، و عمر بن عبدالعزيز - خليفه اموى - كه به اين روايت تاريخى معتقد بود اتاق و حجرهء فاطمه - س - را به مدفن پيامبر ملحق نمود . اعتقاد عمومى نزد مسلمانان بر اين است كه قبر فاطمه - س - در فاصلهء اندكى از قبر پيامبر قرار دارد .
اما مورخانى كه معتقدند قبر فاطمه - س - در بقيع است به اين گفتار امام حسن استدلال مىكنند كه فرمود : « اگر اجازه نمىدهند در قبر جدم دفن شوم مرا نزد قبر مادرم در بقيع دفن كنيد » دنبالهء اين روايت مىگويد :
پس از درگذشت فاطمه - س - على - ع - و امّ سلمه او را شستشو دادند ، ليكن
موسوعة العتبات المقدسة ( مدينة / مكة ) ( مكه و مدينه از ديدگاه جهانگردان اروپايى ) ( فارسى ) — صفحة 148
مساهمون: جعفر الخياط
ص١٤٨