يعنى : ( بسيارى از أوقات در مورد ( قضاء وقدر ) سؤال مى شود وآن عبارت
است از : سر طرح اين مسألة وفلسفه تأكيد بر ثبوت ( قضاء وقدر ) ولزوم اعتقاد به
اين دو با توجه به شبهات پيرامون آن ، چيست ؟
واز ديدگاه ديگر : نهى زيادى در رابطه با تفكر در آن از جانب معصومين - ( عليهم
السلام ) - وارد شده است واين مسألة را به درياى عميق ، گرداب سخت وراه پر پيچ
وخمى كه نجات از آن مقدور نيست ، تشبيه كرده اند وفرموده اند : اين مسألة ، سر
خدايى است كه براي كشف آن ، سزاوار نيست متحمل تكلفى شوند .
پاسخ اين است كه : شناخت ( توحيد افعالى ) از شريفترين ، نافع ترين
وعزيز ترين معارفى است كه فهم صحيح واعتقاد به آن ، تأثير بسيار زيادى در تكميل
ايمان وارزش عمل انساني دارد كه در تصفيه روح ورسيدن به سعادت ، بسيار مؤثر
است ، زيرا شناخت همه حوادث حتى افعال اختياري انسان با اذن ، مشيت ، اراده
وقضاء وقدر أو جهت پيمودن راه هدايت به سوى ( توحيد افعالى ) أثير سبزانى
دارند وبالاتر از آن ، ( توحيد صفاتى ) و ( توحيد ذاتي ) است كه رسيدن به قله رفيع
آن براي هر كسى ميسر نيست اما نهى وارده از جانب معصومين - ( عليهم السلام ) - در
رابطه با ( قضاء وقدر ) در واقع مربوط به افرادى است كه توان علمي وفكرى
چندانى ندارند . وبا غوطه ورشدن در اين درياى پر گرداب ، غرق مى شوند ونهايت
سير آنان به خمودى ، بي مباراتى وحتى كفر كشيده مى شود كه در اين صورت ،
موجب مسرت شياطين انس وجن مى شود . خداوند ما را از آن حفظ نمايد ) .
قم مقدس :
محمد مهدى گرجيان
( 1372 هجرى - شمسي )
* * *
قضاء وقدر ، جبر واختيار ( فارسي ) — صفحة 148
مساهمون: محمد مهدي گرجيان
ص١٤٨