گفتار دربارهء زمان
زمان عبارت است از ساعات شب و روز ، و گفته مىشود كه اين براى مدتهاى دراز و كوتاهى از شب و روز است .
عرب مىگويد : « من در زمان صرام پيش تو مىآيم . » و از زمان صرام منظور او وقت « صرام » ( يعنى وقت خرما چيدن ) است .
همچنين مىگويد : « در ازمان حجاج امير پيش تو آمدم . »
و زمان را جمع مىبندند و مرادشان اين است كه هر وقتى از اوقات فرمانروائى او زمانى از زمانهاست .
گفتار دربارهء سراسر زمان از آغاز تا پايان
مردم درين باره اختلاف دارند . چون ابن عباس از سعيد بن جبير روايت مىكند كه گفته است : « هفت هزار سال » .
ولى وهب بن منبه گويد : « شش هزار سال » ابو جعفر گويد : سخن درست دربارهء زمان و آنچه به درستى آن دلالت مىكند ، خبرى است كه ابن عمر از پيامبر ،