واجب كند كه داراى علم آسمان و زمين نيست هرگز از او پوشيده نميدارد .
توضيح : منظور از علم آسمان اطلاع از چيزهائى كه در آنجا است از قبيل ستارگان و حركت آنها و ملائكه و احوال ايشان يا مراد علمى است كه از طرف آسمان نازل مىشود علم زمين نيز احتمال همين دو جهت را دارد .
دو روايت ديگر از بصائر به همين مضمون نقل مىشود .
سعد بن اصبغ ازرق گفت : با حصين و مرد ديگرى خدمت حضرت صادق رسيدم با مردى آرام آرام صحبت ميكرد شنيدم حضرت صادق به او ميفرمود آيا گمان ميكنى خدا بر بندهاى منت گذارد و بوسيله او حجت بر مردم تمام كند آنگاه چيزى از امر خود را از او مخفى بدارد .
بصائر : ابو بصير از حضرت باقر نقل كرد كه از على عليه السّلام علم پيامبر را پرسيدند فرمود : علم تمام انبياء است و علم گذشته و علم آنچه تا روز قيامت بيايد سپس فرمود : قسم به آن كسى كه جانم در دست اوست من داراى علم پيامبرم و علم گذشته و علم آينده تا فاصله بين من و قيامت .
بصائر : عبيدة بن بشير گفت : حضرت صادق عليه السّلام ابتداء به من فرمود :
به خدا قسم من داراى علم آنچه در آسمانها و زمين و بهشت و جهنم و آنچه بوده و آنچه خواهد آمد تا روز قيامت هستم سپس فرمود : من اين اطلاعات را از كتاب خدا بدست مىآورم به آن چنين نگاه ميكنم در اين موقع دستهاى خود را گشود سپس فرمود : خداوند ميفرمايد :
وَ أَنْزَلْنا
« 1 »
إِلَيْكَ الْكِتابَ
فيه
تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ
.
در روايت ديگر همين مطلب را ميفرمايد : سپس اضافه مىكند كه چون امام ديد بر ما گران آمد كه اين اطلاعات را از كجا دارد فرمود : از قرآن كريم فيه
تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ
.
هامش
( 1 ) در قرآنوَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍاست شايد نقل بمعنى شده .