تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 260

مساهمون:

ص٢٦٠
علل الشرائع : هشام بن سالم گفت حضرت صادق فرمود وقتى پيامبر را بمعراج بردند و موقع نماز شد جبرئيل اذان و اقامه گفت بعد عرضكرد جلو بايست يا رسول اللَّه پيامبر فرمود تو جلو بايست گفت از موقعى كه ما را دستور به سجده آدم داده‌اند ما بر بنى آدم مقدم نميشويم . احتجاج طبرسى و تفسير امام : حضرت عسكرى فرمود : منافقين از پيامبر اكرم پرسيدند آيا على افضل است يا ملائكه مقرب خدا ؟ فرمود آيا ملائكه محترم و مقرب شدند جز بواسطه محبت با محمّد و على و قبول ولايت آن دو هر يك از محبين على كه دل از كثافت غش و دغلبازى و فريبكارى و نجاست گناه پاك كنند پاك‌تر و افضل از ملائكه هستند . مگر جز اين بود كه ملائكه را دستور دادند كه سجده آدم كنند چون آن‌ها با خود خيال مىكردند كسى بهتر از آن‌ها نيست و هر كسى بيايد خود را از او برتر ميدانستند از نظر فضيلت دينى و شناخت خدا و اطلاعات دينى . خداوند خواست بآن‌ها بفهماند كه در اين خيال اشتباه كرده‌اند آدم را آفريد و به او تعليم تمام اسماء را نمود سپس بر ملائكه عرضه داشت آن‌ها از جواب عاجز شدند بآدم دستور داد بايشان اطلاع دهد و بفهماند كه در علم از ملائكه برتر است سپس از صلب آدم ذريه‌اى خارج نمود كه گروهى از آن‌ها انبياء و رسل و بندگان برجسته خدا بودند بهترين ايشان محمّد و پس از او آلش بودند و شخصيت‌هاى برجسته از اين ميان اصحاب محمّد و افراد شايسته امت او بودند . با همين كار بملائكه فهماند كه آن‌ها برتر از ايشان هستند حديث ادامه دارد تا آخر آنچه قبلا در باره غزوه تبوك در داستان عقبه نقل كرديم . تفسير على بن ابراهيم : حماد از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه سؤال كردند آيا ملائكه بيشترند يا بنى آدم فرمود قسم بخدائى كه جانم در اختيار اوست ملائكه خدا در آسمان‌ها بيشتر از تعداد خاك روى زمين هستند در آسمان محل هر قدمى ملائكه‌اى تسبيح و تقديس خدا را مىكند و در زمين نه درخت و