هر كس اقرار بولايت آنها نمايد و ادعاى منزلتشان از من ننمايد و موقعيت ايشان را از مقام عظمتم نخواهد او را با آنها در باغهاى بهشتم قرار مىدهم و هر چه بخواهند از من بآنها خواهم داد كرامت خود را بآنها بخشيدم و جوار و همسايگى خود را بايشان دادم و آنها را شفيع در باره گناهكاران زن و مرد از بندگانم ولايت آنها امانت است در نزد خلق چه كس ميتواند ادعاى حمل آن را با سنگينىاش بنمايد و ادعا براى خود بنمايد در مقابل آن برگزيدگان .
آسمانها و زمين و كوهها امتناع ورزيدند از حمل آن و بزارى افتادند از ادعاى چنين منزلتى و آرزوى مقام آنها را از عظمت پروردگار خود .
وقتى خداوند آدم و همسرش را ساكن بهشت نمود به آن دو فرمود
كُلا مِنْها رَغَداً حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ
و نزديك اين درخت نشويد منظور درخت گندم است
فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ
از ستمگران خواهيد بود آدم نگاه بمقام محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين و پيشوايان بعد از آنها نمود ديد بالاترين مقامهاى بهشت را دارا هستند دو نفرى گفتند خدايا اين منزلتها مال كيست ؟
خداوند فرمود سر خود را بلند كنيد به طرف ساق عرش . سر كه بلند كردند اسم محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين و پيشوايان بعد از آنها نوشته ديدند بر ساق عرش با نورى از نور جبار جل جلاله .
گفتند خدايا چقدر منزلت و مقام آنها در نزد تو گرامى است و چقدر آنها را دوست دارى و با شخصيت هستند در نزد تو . خداوند فرمود اگر آنها نبودند شما دو تا را خلق نميكردم اينها نگهبان علم و امين اسرار منند مبادا به آنها با ديده حسد نگاه كنيد و آرزوى مقام و منزلت و شخصيّت ايشان را بنمائيد كه با اين كار متعرض نهى من ميشويد و عصيان خواهيد نمود و از ستمگرانيد .