تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 216

مساهمون:

ص٢١٦
وَ لكِنْ كانَ حَنِيفاً مُسْلِماً
ولى متمايل به حق و مسلم بود بر دين محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم . تفسير منسوب به امام :
يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَ إِيَّايَ فَارْهَبُونِ
. امام فرمود خداوند ميفرمايد
يا بَنِي إِسْرائِيلَ
منظور فرزندان يعقوب هستند چون او اسرائيل اللَّه بود
اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ
ياد آوريد نعمتى را كه بشما ارزانى داشتم هنگامى كه محمّد را مبعوث نمودم و او را در شهر شما قرار دادم و به زحمت كوچ و سفر مبتلا نكردم . * دلائل و علامات نبوت او را آشكارا نمودم تا موجب اشتباه و ترديد براى شما نشود .
وَ أَوْفُوا بِعَهْدِي
وفا كنيد بعهد من آن عهدى كه از گذشتگان شما براى انبياء گرفتم و به آنها دستور دادم كه اين عهد را ببازماندگان خود گوشزد كنند تا ايمان بياورند بمحمد عربى و قرشى هاشمى كه داراى نشانه‌هاى آشكار و معجزات زيادى است از آن جمله ران مسموم با او سخن گفت و گرگ بسخن با او پرداخت و چوب منبر ناله كرد برايش غذاى كم را خدا برايش زياد كرد و سنگهاى سخت بر او نرم گرديد و آب روان برايش سخت شد هيچ پيامبرى را با معجزه‌اى تائيد نكرد مگر اينكه براى او نيز مانند آن را داد . يكى از بزرگترين نشانه‌هاى او على بن ابى طالب است دوست مهربان و رفيق عزيزش كه عقلش از عقل او و علمش از علم او و حكمتش از حكمت او دين را با شمشير قاطع خود يارى كرد بعد از آنكه بهانه مخالفين را بوسيله استدلال محكم و علم عالى و فضل كامل خود قطع نمود
أُوفِ بِعَهْدِكُمْ
وفا خواهم كرد به پيمان شما كه با آن لازم نموده‌ام براى شما نعمت‌هاى ابدى را در پايگاه كرامت و جايگاه لطف و رحمت .
وَ إِيَّايَ فَارْهَبُونِ
از من بترسيد در مورد مخالفت با محمّد زيرا من قدرت