تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 173

مساهمون:

ص١٧٣
فرموده است اينها جز آتش در روز قيامت نميخورند بجاى همان مقدار مختصرى كه از دنيا بدست آورده‌اند و با آنها خدا صحبت نميكند بلكه آنها را لعنت مينمايد و خوار مىكند و ميگويد بد بنده‌هائى بوديد شما ترتيب مرا بهم زديد كسى را كه مقدم داشتم مؤخر انداختيد و مؤخر را مقدم و دوست گرفتيد دشمن مرا و دشمن داشتيد دوست مرا . خداوند آنها را از گناهانشان پاك نمىكند زيرا گناه وقتى از ميان ميرود و نابود مىشود كه همراه با ولايت محمّد و على باشد و اما گناهانى كه همراه با عدم ولايت باشد دو چندان ميگردد و اضافه مىشود و كيفرش سنگين‌تر ميگردد براى آنها عذابى دردناك است .
أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى
گمراهى را بجاى هدايت گرفتند و بدبختى در دنيا را بجاى سعادت در آخرت پذيرفتند
وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ
عذابى را كه استحقاق داشتند بواسطه دوستى با دشمنان خدا بجاى مغفرت خريدند آن مغفرتى كه نصيب ايشان ميشد در صورتى كه اولياى خدا را دوست ميداشتند
فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ
چقدر جرات پيدا كرده‌اند در باره عملى كه موجب آتش جهنم مىشود .
« ذلِكَ »
يعنى اين عذابى كه براى آنها تعيين شده بواسطه گناهان و جرائم از جهت مخالفت با امام و فاصله داشتن از دوستى بهترين خلق خدا بعد از حضرت محمّد برادر و جانشينش بوده
بِأَنَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ
فرستاده است كتابى را كه تهديد كرده مخالفين ائمه و فاصله گيران از در خانه آنها را ، كسانى كه اطاعت از تبهكاران را بر خود لازم ميشمارند هر كيفرى كه به آنها وعده داده شده خواهند چشيد .
وَ إِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِي الْكِتابِ
كسانى كه اختلاف در كتاب كرده‌اند و ايمان به آن ندارند بعضى ميگويند سحر است و بعضى معتقدند كه شعر است و بعضى نسبت به كهانت ميدهند
لَفِي شِقاقٍ بَعِيدٍ
در يك مخالفت بسيار زيادى