عموى پيامبر ص كه آن را شنيد گريه كرد ، پيغمبر ص فرمود : اى عمو چرا گريه مىكنى ؟
عرض كرد گمان مىكنم خبر رحلت شما در اين سوره داده شده اى رسول خدا ! فرمود : مطلب همانگونه است كه تو مىگويى » ( 1 ) .
در اينكه از كجاى اين سوره چنين مطلبى استفاده مىشود در ميان مفسران گفتگو است ، زيرا در ظاهر آيات آن چيزى جز بشارت از فتح و پيروزى نيست ، اين مفهوم ظاهرا از اينجا استفاده شده كه اين سوره دليل بر آن است كه رسالت پيامبر ص به پايان رسيده ، و آئين او كاملا تثبيت شده است ، و معلوم است در چنين حالتى انتظار رحلت از سراى فانى به جهان باقى ، كاملا قابل پيشبينى است .
در باره فضيلت تلاوت اين سوره در حديثى ( از پيغمبر اكرم ص آمده است ) :
من قرأها فكانما شهد مع رسول اللَّه ( ص ) فتح مكه :
« كسى كه آن را تلاوت كند همانند اين است كه همراه پيغمبر ص در فتح مكه بوده است » ( 2 ) .
در حديث ديگرى از امام صادق ع مىخوانيم : « كسى كه سوره إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّه وَالْفَتْحُ را در نماز نافله يا فريضه بخواند خداوند او را بر تمام دشمنانش پيروز مىكند و در قيامت در حالى وارد محشر مىشود كه نامه اى با او است كه سخن مىگويد ، خداوند آن را از درون قبرش همراه او بيرون فرستاده ، و آن امان نامه اى است از آتش جهنم . . . ( 3 ) .
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » جلد 10 صفحه 554 - اين مضمون در روايات متعددى با الفاظ مختلفى ذكر شده است ( الميزان جلد 20 صفحه 532 ) .
( 2 ) « مجمع البيان » جلد 10 صفحه 553 .
( 3 ) همان مدرك .