انسانها بايد در حدود توانايى آنها باشد ، جمله « * ( لا يُكَلِّفُ اللَّه نَفْساً إِلَّا ما آتاها ) * » كه در ضمن آيات فوق آمده نيز اشاره به همين معنى است .
ولى در بعضى از روايات مىخوانيم كه منظور از « * ( ما آتاها ) * » ، « ما اعلمها » است ، يعنى خداوند هر كس را به مقدارى تكليف مىكند كه به او « اعلام » كرده است ، و لذا به اين آيه در مباحث « اصل برائت » در علم اصول استدلال كردهاند ، كه اگر انسان حكمى را نمىداند ، مسئوليتى در برابر آن ندارد .
ولى از آنجا كه عدم آگاهى ، گاهى سبب عدم توانايى مىشود ، ممكن است ، منظور ، جهلى باشد كه سرچشمه عجز گردد .
بنا بر اين آيه مىتواند مفهوم وسيعى داشته باشد ، كه هم عدم قدرت را شامل شود و هم جهل را كه موجب عدم قدرت بر انجام كار مىگردد .
3 - اهميت نظام خانواده
دقت و ظرافتى كه در بيان احكام زنان مطلقه و حقوق آنها در آيات فوق به كار رفته ، و حتى بسيارى از ريزه كاريهاى اين مساله ، در آيات قرآن ، كه در حقيقت قانون اساسى اسلام است ، بازگو شده ، دليل روشنى است به اهميتى كه اسلام براى نظام خانواده و حفظ حقوق زنان و فرزندان قائل است .
از طلاق تا آنجا كه ممكن است جلوگيرى مىكند ، و ريشههاى آن را مىخشكاند ، اما هر گاه كار به بنبست كشيد و چاره اى جز طلاق و جدايى نبود ، اجازه نمىدهد ، حقوق فرزندان و يا زنان در اين كشمكش پايمال گردد ، حتى طرح جدايى را طورى مىريزد كه امكان بازگشت غالبا وجود داشته باشد .
دستوراتى همچون امساك به معروف و جدايى به معروف و نيز عدم زيان و ضرر و تضييق و سختگيرى نسبت به زنان ، و همچنين مشاوره شايسته براى روشن