و بالآخره در « بخش پنجم » اين سوره اشاره كوتاهى به سرنوشت مجرمان و قسمتى از مجازاتهاى دردناك آنها آمده است ، ولى از آنجا كه اساس سوره بر بيان رحمت الهى است در اين قسمت توضيح زيادى داده نشده ، به عكس نعمتهاى بهشتى كه به طور مشروح و گسترده آمده است آن چنان كه دلهاى مؤمنان را غرق سرور و اميد كرده ، غبار غم را از دل برمىدارد ، و نهال شوق را در خاطر مىنشاند .
تكرار آيه « فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ » آن هم در مقطعهاى كوتاه آهنگ جالب و زيبايى به سوره داده ، و چون با محتواى زيبايش آميخته مىشود و جاذبه خيره كننده اى پيدا مىكند ، لذا جاى تعجب نيست كه در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام ص نقل شده است كه فرمود :
لكل شىء عروس و عروس القران سورة الرحمن جل ذكره :
« براى هر چيزى عروسى است ، و عروس قرآن سوره الرحمن است » ( 1 ) .
قابل توجه اينكه واژه « عروس » گرچه در زبان فارسى به خصوص زن اطلاق مىشود ، ولى در فرهنگ عرب به مرد و زن هر دو ما دام كه در مراسم عروسى هستند اطلاق مىگردد ( 2 ) .
و از آنجا كه مرد و زن در چنين مراسمى در بهترين و زيباترين حالات و كاملترين احترامات قرار دارند اين واژه به موجودات بسيار زيبا و گرامى اطلاق مىشود .
علت انتخاب نام « الرحمن » براى اين سوره و نيز تناسبش ناگفته پيداست .
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » آغاز « سوره الرحمن » اين حديث در « در المنثور » جلد 6 صفحه 140 نيز آمده است .
( 2 ) « لسان العرب » و « مجمع البحرين » و « صحاح اللغة و . . . »