محتواى سوره الرحمن
اين سوره به طور كلى بيانگر نعمتهاى مختلف « معنوى » و « مادى » خداوند است كه بر بندگان خود ارزانى داشته ، و آنها را غرق در آن ساخته است ، به طورى كه مىتوان نام اين سوره را « سوره رحمت » يا « سوره نعمت » گذارد ، و به همين دليل با نام مبارك « الرحمن » كه « رحمت واسعه الهى » را بازگو مىكند آغاز شده ، و با جلال و اكرام خداوند پايان گرفته است ، و 31 بار جمله « فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ » كه به وسيله آن از بندگانش اقرار بر نعمتهاى خود مىگيرد در آن ذكر شده .
بنا بر اين از يك نظر مجموع سوره يك بخش به هم پيوسته پيرامون نعمتهاى خداوند منان است ، و اما از نظر ديگر مىتوان محتواى آن را به چند بخش تقسيم كرد :
« بخش اول » كه مقدمه و آغاز سوره است از نعمتهاى بزرگ خلقت ، تعليم و تربيت ، حساب و ميزان ، وسائل رفاهى انسان ، و غذاهاى روحى و جسمى او سخن مىگويد .
« بخش دوم » توضيحى است بر مساله چگونگى آفرينش انس و جن .
« بخش سوم » بيانگر نشانهها و آيات خداوند در زمين و آسمان است .
در « بخش چهارم » از نعمتهاى دنيوى فراتر رفته ، سخن از نعمتهاى جهان ديگر است كه با دقت و ظرافت خاصى ريزه كاريهاى نعمتهاى بهشتى اعم از باغها ، چشمهها ، ميوهها ، همسران زيبا و باوفا ، و انواع لباسها ، توضيح داده شده است .