ديدگاهى كه مرگ را فنا و نابودى مطلق مىبيند ، و با تمام وجودش از آن مىگريزد ، چرا كه همه چيز با آن پايان مىگيرد .
و ديدگاهى كه مرگ را يك تولد جديد و گام نهادن به عالمى وسيع و پهناور و روشن ، و پر گشودن در آسمان بيكران مىشمرد .
طبيعى است كه طرفداران اين مكتب نه تنها از مرگ و شهادت در راه هدف ترس و وحشتى به خود راه نمىدهند ، بلكه با الهام گرفتن از مكتب امير مؤمنان على ع كه مىفرمايد :
و اللَّه لابن ابى طالب آنس بالموت من الطفل بثدى امه :
« به خدا سوگند فرزند ابى طالب علاقه اش به مرگ بيشتر است از كودك شيرخوار به پستان مادر » ( 1 ) از مرگ در راه هدف استقبال مىكنند .
و به همين دليل هنگامى كه ضربه شمشير جنايتكار روزگار « عبد الرحمن ابن ملجم » بر مغز مباركش فرو نشست فرمود :
فزت و رب الكعبه :
« به خداى كعبه ، پيروز و رستگار و راحت شدم » .
كوتاه سخن اينكه ايمان به معاد از انسان ترسو و بيهدف ، آدم شجاع و با شهامت و هدفدارى مىآفريند كه زندگيش مملو از حماسهها و ايثارها و پاكى و تقوا است .
3 - دلائل عقلى معاد
گذشته از دلائل نقلى فراوانى كه براى معاد در قرآن مجيد آمده است و شامل صدها آيه در اين زمينه مىشود دلائل عقلى روشنى نيز بر اين امر وجود دارد كه به طور فشرده در اينجا قسمتى از آن يادآورى مىشود :
الف - برهان حكمت -
اگر زندگى اين جهان را بدون جهان ديگر در نظر بگيريم پوچ و بىمعنى خواهد بود ، درست به اين مىماند كه زندگى دوران
هامش
( 1 ) نهج البلاغه خطبه 5 .